May 7, 2009

అప్పుడప్పుడూ ఒంటరితనాల్లో...

video

ఒకాయన సెల్‌‌‌ఫోన్‌కు కాలర్ ట్యూన్ ఈ పాట. మొదటిసారి అపనమ్మకంతో విన్నాను. కానీ ఎక్కువసార్లు ఫోన్ చేస్తుండటం వల్లననుకుంటా నాకు తెలియకుండానే పాట నాలుక్కి అతుక్కుపోయింది. ఎవరూ నన్ను వినరనుకున్న చోటల్లా సావకాశంగా సాగదీసుకుంటూ పాడేస్తున్నాను. కానీ కాలర్‌ట్యూన్‌గా వినడంతో తర్వాతి వరసలేంటో తెలియక ఎప్పుడూ "యాద్ ఆయేగీ" దగ్గరే ఆగిపోవాల్సి వస్తుంది. ఇప్పుడే మిగతా పాట కోసం వెతికి దొరకబుచ్చుకున్నాను. పూర్తిపాట సాహిత్యం ఇది:

कभी तनहाइयों में

हमारी याद आएगी - 2

अंधेरे छा रहे होंगे

के बिजली कौंध जाएगी

अंधेरे छा रहे होंगे...

ये बिजली राख कर जएगी तेरे प्यार की दुनिया - 2

ना फिर तू जी सकेगा और, ना तुझको मौत आएगी

कभी तनहाइयों में यूँ...

(అప్పుడప్పుడూ ఒంటరితనాల్లో

నేను జ్ఞాపకానికి వస్తాను

చీకటి పడుతూందనగా

హఠాత్తుగా మెరుపు మెరుస్తుంది

ఈ మెరుపు నీ ప్రేమ ప్రపంచాన్ని దగ్ధం చేసేస్తుంది

ఆ తర్వాత నువ్వు బతకనూ లేవు, నీకు చావూ రాదు.)


పాట పూర్తిగా విన్న తర్వాత, నన్ను కొన్ని రోజులుగా వెంటాడుతున్న ఈ గొంతు యజమాని గురించి కాస్త తెలుసుకుందామని, ముబారక్ బేగం వివరాలు వెతికాను. I am no "human interest" fiend. And this is not a rare phenomenon either. But what I found here really stirred me for a moment.

1 comment:

  1. అసలు వెదుక్కున్నది వేరే కానీ ఈ పాట దగ్గరకి సుమారు ఉదయం ఆరుకి వచ్చాను, అప్పటి నుండీ వింటూనే ఉన్నాను. మా అమ్మగారు చాలా అరుదుగా సన్నగా పాడిన పాటేదో లీలగా గుర్తుకు వచ్చీ రానట్లుగా ఉంది. గొంతు పట్టి ఆపిందా, పాట అర్థమా తెలియటం లేదు కాని వినాలనిపిస్తూనే ఉంది. ఈ పాట మాదిరిగానే ఈ మధ్య కాస్త వూపిన http://oldpoetry.com/opoem/8386-Pablo-Neruda-If-You-Forget-Me కూడ గుర్తుకు వచ్చింది. పాట కి థాంక్స్. ఇక ఆ గాయని స్థితికి ఇది వరలో కొన్ని రోజులుండే బాధ ఇపుడు కొన్ని గంటలకి కుదించబడింది. అందులో భాగంగానే కొన్నేళ్లకైనా రాక తప్పని నా వృద్ధాప్యపు ఛాయలు ప్రశ్నిస్తుంటాయి.

    * ఈ వ్యాఖ్య నిరాకరించే హక్కు మీదే

    ReplyDelete